Februari 2020

Jodekoeken: kan dat eigenlijk nog wel?

Moorkoppen verkoopt hij niet meer, de bakker die gisteren bij Jinek aan tafel zat. Enkele van zijn klanten vonden de term kwetsend, omdat deze zou verwijzen naar mensen met een donkere huidskleur. De term Moren verwijst naar voornamelijk Noord-Afrikaanse Berbers die uit het huidige Marokko, Algerije, Tunesië en Mauritanië kwamen. Dat vertelt Google me tenminste. Ik wist alleen dat de term Moren iets met een donkere huidskleur te maken had en leerde tijdens een bezoek aan het Afrika Museum in Arnhem jaren terug, hoe oneerlijk (understatement) deze bevolkingsgroep behandeld werd. Anyway, de bakker luisterde naar zijn klanten: roomkoppen noemde hij zijn nieuwe lekkernij. Twee letters verwisseld, iedereen blij. Eind goed, al goed zou je zeggen.

 

Dus niet…

Tot er een stroom van berichten voorbij kwam op zijn social media-kanalen. En die waren op z’n zachtst gezegd niet allemaal positief: het noemen van bepaalde ziektes werd niet geschuwd. Toen zijn personeel in de winkel zich ook nog bedreigd voelde door een klant die nogal expressief naar een moorkop vroeg, was de maat vol. De winkel ging een dag dicht. Hoe de situatie werkelijk was weet ik niet, ik was er immers niet bij. Maar gezellig zal het niet geweest zijn.

Met het gevaar dat ik online fijne maar ook minder fijne reacties oproep, deel ik toch mijn mening. Want, waarom kunnen we niet gewoon wat aardiger voor elkaar zijn? Natuurlijk hoeven we niet op alle slakken zout te leggen, maar hoe erg is het om wat rekening met elkaar te houden? Als mensen zich gekwetst voelen door een benaming, hoe groot is dan écht het probleem om dit aan te passen? Ik ben oprecht benieuwd naar onderbouwde tegenargumenten die me, mits respectvol geformuleerd, de andere kant van het verhaal laten zien.

Eigen receptuur

Jaren geleden verwonderde ik me al eens over de naam Jodekoek: de naam Jodekoeken stamt af van een Joodse bakker uit Amsterdam, die rond 1920 deze koeken verkocht. Ze waren gebakken naar eigen receptuur. Althans, dat is volgens Lotus Bakeries die ze nog altijd op de markt brengt, de meest gehoorde verklaring. Andere verhalen verwijzen naar bakkerijen in Alkmaar en later Zaandam. Die laatste vierde in 1983 nog het honderdjarig bestaan van de jodekoek. En soms jodenkoek, met n. Kan die naam dan nog wél vraag ik me als taaldier met een empathisch hart af? Of is het juist mooi dat de afkomst van deze man, refererend aan het verhaal van Lotus, nog altijd geëerd wordt? Of was het verwerken van zijn naam, in plaats van zijn afkomst, misschien toch beter?

Perfecte nepwereld

Hoe dan ook: ergens vind ik het toch ook mooi dat we in een maatschappij die zich steeds verder verhard en lijkt te draaien om perfecte plaatjes op social media, nog altijd gevoelig blijken voor gekozen woorden en elkaars gevoel daarbij. Positief of negatief: er gebeurt in elk geval wat, we zijn nog altijd niet onverschillig geworden. Want als we niet meer op elkaar reageren dan hebben we het opgegeven en verstart de boel pas echt.

Even overleg

Het juiste antwoord heb ik overigens niet. Maar hardheid en het tonen van weinig begrip zijn volgens mij nooit goede oplossingen. Misschien dat ik Thierry Baudet eens bel om te informeren hoe hij naar deze casus kijkt. Hij schijnt nogal goed met woorden en het verklaren daarvan te zijn.

#copywriting #ghostwriting #marketing #communicatie #ondernemen #marketingbureau #reclamebureau #tekstbureau #tekstschrijver #oss