De juiste vragen stellen, tekst en interview

Waarom de beste verhalen vaak al in een organisatie aanwezig zijn

Wanneer ik iemand interview voor een artikel, klantcase of managementboek, gebeurt er bijna altijd hetzelfde. De eerste minuten verlopen vaak voorspelbaar. Ik hoor wat de organisatie doet, hoe het bedrijf is ontstaan en welke diensten worden aangeboden. Logisch natuurlijk. Het is vaak de informatie die iemand het vaakst vertelt. De bekende route. De veilige route. Maar opvallend genoeg zit het echte verhaal daar meestal nog niet. Dat ontstaat vaak later in het gesprek.

 

Van feiten naar betekenis

In het begin van een interview krijg ik vaak de feiten. Wat er is gebeurd. Welke stappen zijn gezet. Welke oplossing is gekozen. Pas wanneer we verder praten, verschuift het gesprek. Dan gaat het niet meer alleen over wat er gebeurde, maar vooral over waarom. Waarom werd een bepaalde keuze gemaakt? Welke uitdaging speelde er onder de oppervlakte? Wat maakte een project uiteindelijk succesvol? Juist daar ontstaat vaak de betekenis achter de feiten.

 

De interessantste antwoorden zijn vaak onverwacht

Soms gebeurt het halverwege een gesprek. Iemand zegt terloops iets waarvan hij of zij niet eens doorheeft hoe interessant het eigenlijk is. Een opmerking over een dilemma. Een mislukte eerste aanpak. Een inzicht dat pas achteraf ontstond. Dat zijn vaak de momenten waarop ik mijn notitieblok iets steviger vastpak. Niet omdat het spectaculair is, maar omdat het echt is. En juist die echtheid maakt een verhaal interessant voor de lezer.

 

Doorvragen maakt het verschil

Misschien is dat ook de reden waarom ik interviewen zo leuk vind. Niet omdat ik op zoek ben naar perfecte antwoorden, maar omdat ik nieuwsgierig ben naar wat er achter die eerste antwoorden schuilgaat. Een goed gesprek gaat zelden over de eerste reactie. Het gaat over wat daarna komt. Over de voorbeelden, ervaringen en inzichten die pas zichtbaar worden wanneer iemand de ruimte krijgt om verder te vertellen.

Misschien ontstaat een goed verhaal daarom ook zelden in de eerste vijf minuten. Niet omdat mensen hun verhaal niet kennen. Maar omdat de kern vaak pas verschijnt wanneer het gesprek echt op gang kom